Jak się zabrać do pierwszej animacji? Przede wszystkim należy stworzyć katalog (folder) na jej potrzeby. GAP zapisuje każdą klatkę jako osobny plik XCF, a przy większych animkach może być tego sporo. Unikniemy w ten sposób bałaganu na dysku. Otwieramy nowy obraz w GIMPie o rozmiarach naszej przyszłej animacji. W tym momencie wiele osób popełnia pierwszy błąd chcąc od razu przejść do duplikowania ramek (menu Video -> Duplicate Frames [Duplikuj ramki]) . Należy zapisać plik pod nazwą wymaganą przez GAP. Wspominałem już o tym w “Animacje w GIMPie, czyli jak “ugryźć” GAP”. Teraz już spokojnie możemy duplikować ramki do żądanej ilości.

Kolejny błąd to próba pracy na obrazach w trybie kolorów innym niż RGB lub bez kanału alfa. Widać to wyraźnie przy użyciu Filter all Layers (Filtruj wszystkie warstwy), który jest integralną częścią GAPa. W plikach pozbawionych kanału alfa z pierwszej warstwy zostanie utworzony nowy obraz, a w źródłowym zmienione tylko pozostałe warstwy. Zły tryb kolorów może powodować tworzenie nowych obrazów z każdej warstwy lub wręcz wyświetlać komunikat o błędzie. Problemy ma też opcja Morph. Jest albo niedostępna, albo w rozwijanych menu Layer okna Morph/Wrap nie widać obrazów, które chcemy poddać obróbce.

Są i tacy co sobie nie radzą z zapisem animacji, szczególnie z trybem wyświetlania klatek i ich czasem. Oczywiście mam tu na myśli obrazy eksportowane do formatu GIF. Gdy już nasza animacja jest gotowa należy z poszczególnych klatek utworzyć nowy obraz, w którym każda klatka będzie osobną warstwą. Służy do tego opcja Frames to Image (Ramki do obrazu) z menu Video. W oknie dialogowym Frames to Image wybieramy parametry przyszłego obrazu. Skupię się na trzech najważniejszych: suwaki From Frame (Od ramki) i To Frame (Do ramki), Layer Basename (Nazwa bazowa ramki) oraz Exclude BG Layer.

From Frame (Od ramki) i To Frame (Do ramki) – przy ich pomocy określamy jaki fragment budowanej przez nas animacji zostanie wyeksportowany do nowego pliku. Pierwszym suwakiem ustawiamy początek, drugim koniec animacji.

Layer Basename (Nazwa bazowa ramki) – w tej opcji widzimy sugerowaną nazwę poszczególnych warstw w nowym pliku: “frame_[#####] (41ms)“. Zamiast “frame” możemy wpisać dowolną nazwę. Hasze (zwane przez niektórych krzyżykami) w nawiasach kwadratowych pozostawiamy bez zmian. Parametr (41ms) określa prędkość animacji, a bardziej fachowo, czas przez jaki jest wyświetlana pojedyncza klatka podawany w milisekundach. Dla większości prostych, “gifowych” animacji czas ustawia się na 100ms, czyli dziesięć klatek na sekundę. Nic nie stoi na przeszkodzie by edytować ten czas już w nowo utworzonym obrazie. Bardzo pomocny będzie tu skrypt, który pozwoli to zrobić masowo. Zapraszam na forum do wątku “Ustawienia animacji“.

Exclude BG Layer – jak wskazuje już sama nazwa, pozwala na pozbycie się tła, czyli najniższej warstwy podczas eksportu obrazu.

Uzyskany nowy obraz należy zapisać jako animowany GIF i tu też początkujący mają kłopoty. Po zapisie klatki źle się wyświetlają, cała praca straciła na jakości, w ogóle wszystko jest “be”. Tyle pracy na marne. Po pierwsze musimy zdawać sobie sprawę z tego, iż GIF, statyczny czy animowany, ma ograniczoną paletę kolorów do 266, a trzeba jeszcze wziąć pod uwagę, że przezroczystość też jest traktowana jako kolor. Tak więc już podczas tworzenia pierwszych obrazów animacji starajmy się nie używać np gradientów, które to składają się z prawie tysiąca kolorów przy dwóch wyjściowych. W przypadku gradientów bardziej złożonych liczba kolorów rośnie do kilku tysięcy. Możemy to łatwo sprawdzić w menu Kolory wybierając opcję Informacje -> Analiza sześcienna kolorów. Wskazane też jest ręczne indeksowanie kolorów jeszcze przed eksportem do formatu GIF. Dokonujemy tego w menu Obraz -> Tryb wybierając Indeksowany. W przypadku gdy nie mamy przezroczystości w animacji możemy ustawić w oknie dialogowym Konwersja do trybu indeksowanego liczbę kolorów na 266. Błędem też jest zmniejszanie animowanego gifa. Wyrażnie wtedy widać pogorszenie jego jakości Jeśli już koniecznie chcemy mieć mniejsze wymiary animki zróbmy skalowanie wyjściowego pliku XCF.

Tryb wyświetlania – combine czy replace?

Combine to nakładanie klatek na siebie. Tryb ten stosujemy przy animacjach bez przezroczystości, a w połączeniu z optymalizacją pozwala znacząco zmniejszyć wagę pliku animacji (menu Filtry -> Animacja -> Optymalizuj dla formatu GIF).

Replace to nic innego jak zastępowanie, czyli wyświetlanie każdorazowo nowej klatki, jak w filmie. Tryb ten stosujemy na obrazach z przezroczystością z małymi wyjątkami, ale początkujący powinni przyjąć to jako normę.

Należy też zachować odpowiedni porządek w nazwach warstw obrazu, które będą osobnymi klatkami animacji. Tak jak czas, tryb też wpisujemy w nawiasach ( ). Przykładowa nazwa: frame_000001 (41ms) (replace). Dopisywanie trybu do każdej warstwy obrazu jest kłopotliwe. Jest kilka sposobów na zautomatyzowanie tej czynności. Najwygodniej jest użyć wspomnianego już skryptu do Ustawień animacji. Można też dopisać tryb w oknie Frames to Image (Ramki do obrazu) w opcji Layer Basename (Nazwa bazowa ramki), co oczywiście nie wyklucza późniejszego użycia Ustawień animacji do ewentualnej korekty. Ostatecznie można tego dokonać podczas eksportu do formatu GIF.

Mógłbym jeszcze tak długo wyliczać błędy podczas tworzenia animacji, ale myślę, że te najważniejsze opisałem. Mam nadzieję, że ten artykuł pomoże Wam w pierwszych pracach z animkami.